| پایان رویای نازیسم سقوط امپراطوری آدولف هیتلر | ||
| مطلب ارسالی کاربران | ||
 |
||
| مشاهده پروفایل | ||
امین
مادریدی5
سال قبل
|
||
| جمعه ۱۰ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۷:۰۰ | ||
| 1,611
مشاهده / 46 دیدگاه |
||
|
این
مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست. قوانین
سایت کاربر محور / گزارش
تخلف
در این مقاله میکوشیم به بررسی پایان رویای نازیسم و سقوط امپراطوری رایش بپردازیم . میتوان گفت نازیسم خطرناکترین ایدئولوژی بود که در قرن 20 به رهبری موسولینی و هیتلر پیش میرفت . این ایدئولوژی از همان ابتدا بنیان خود را نابودی نسل یهود بوسیله هیتلر و نیروهای اس اس آلمان بنیان نهاد . |
||
|
اما چه عاملی باعث شد که آدولف هیتلر و کشورش آلمان از قدرت برتر در جهان تبدیل به کشوری شکست خورده بشود و هیتلر که روزی آوازه و شهرتش در همه جا بود برای اینکه جسدش روزی مضحکه متفقین نشود دستور داد تا پس از خودکش اش جسدش را بسوزانند.هیتلر با شور و هیجان و شجاعتش و هم چنین به کمک وزرای توانمندش از جمله یالمار شاخت وزیر اقتصاد آلمان نازی توانست المان را از یک کشور منزوی و شکست خورده پس از قرارداد ورسای به قدرت برتر تبدیل کند. در نتیجه سیاست‌های او و همچنین توجه جدی هیتلر به تولیدات و صنایع نظامی و استخدام خیل عظیمی از جوانان در ارتش، در همان دو – سه سال ابتدایی، کاهش چشمگیری در نرخ بیکاری حاصل شد و با وضع کنترل‌های قیمتی، تورم نیز تا حدود بسیار زیادی مهار شد. شاخت از لغو نظام پایه طلا استفاده کرد تا نرخ‌های بهره را پایین نگاه داشته و از مزیت کسری بودجه‌های عظیم استفاده کند که موجب گردش مالی بهتر و در نتیجه مهار رکود بزرگ اقتصادی در آلمان شد. با اینحال در ابتدا این نازیها بودند که با حملات برق آسا و روحیه جنگندگی بالا و داشتن نیروهوایی قدرتمند توانستند بتدریج لهستان،نروژ،فرانسه ، مناطقی از شمال افریقا و بالکان را تصرف کنند. |
||
| اما بتدریج همه چیز به ضرر نازیها تمام شد. هیتلر بیشتر علاقهمند بود تا با انگلستان به صلح برسد اما او در اشتباه بود. برای مثال در نبرد دانکرک هیتلر به امید صلح از کشتن سیصدهزار نفر سرباز انگلیسی_فرانسوی صرفنظر کرد که فرماندهان نظامی این اتفاق را بزرگترین اشتباه هیتلر میدانند،با اینحال بعدها انگلیسی ها از این حقارت حماسه ساختند. | ||
| مساله بعدی را میتوان در لشکرکشی هیتلر به شوروی دانست.عملیات بارباروسا که از ان بعنوان بزرگترین اشغال تاریخ یاد میشود را نوعی حماقت جاه طلبانه هیتلر باید دانست.در ابتدا عملیات بخوبی پیش میرفت و نازیها از ۳ جبهه یعنی شمال،مرکز،جنوب به شوروی حمله کرد و توانستند نواحی چون لتونی ،لیتوانی،بلاروس و اوکراین را تسخیر کنند. اما عاملی که باعث میشد کار را برای هیتلر مشکل بسازد این بود که سربازان روسی برخلاف سربازان غربی تا پای جان بجنگند. ,وقتی هیتلر فرمان حمله به شوروی را صادر کرد مطمئن بود که فکر همه چیز را کرده و هیچ مانعی سر راه نیست .چند ماه بعد دستور داد با تمام قوا به استالینگراد حمله کند . ژنرالها با کلی دلیل و منطق با این نقشه مخالفت کردند اما گوش هیتلر به دلیل و منطق بدهکار نبود . نیرو عظیمی تحت امر ژنرال فون پاولوس به استالینگراد حرکت کرد .سقوط استالینگراد واقعا ضربه بدی به شوروی وارد میکرد پس استالین دستور داد هرچقدر میتوانند سرباز به آنجا بفرستند مجازات عقب نشینی فقط تیرباران بود .هرچقدر هیتلر هواپیما و تانک و توپ داشت ، استالین هم آدم اضافی داشت برای ساختن دیواری از گوشت . به مدت پنج و شش ماه صدها هزار سرباز کوچه به کوچه و خانه به خانه همدیگر را میکشتند .جای سالمی در شهر نماند . نه هیتلر نه استالین برایشان مهم نبود سربازان چه حالی دارند ! فقط دستور جنگ میدادند . قوای آلمانی محاصره شدند اما اجازه عقب نشینی نداشتند . فون پاولوس فرمانده آلمانی شکست نخورد اما وقتی دید کمکی از آلمان نمیرسد و مقاومت فایده ای ندارد تسلیم شد . بعد از این نبرد مسیر جنگ عوض و شکستهای هیتلر شروع شد . | ||
| از
طرفی دیگر ژاپن تمایلی نداشت که به شوروی حمله کند تا بار سنگینی جنگ را
از المان بکاهد. البته ژاپنیها برای عدم حضور در جنگ با شوروی دلایل خود
را داشتند مثلا ：ژاپنیها فکر میکردند اقتصاد انها پاسخگو این جنگ نیست و
یا اینکه ژاپنیها فکر نمیخواستند مثل یک ارتش متحد تحت پرچم نازیها بجنگند. از طرفی استالین استراتژی عملیات زمین سوخته را در پیش گرفت که باعث میشد سربازان نازی هر تصرف جدیدی را که انجام میدادند با یک منطقه بی حاصل و بدون منابع کافی مواجه شوند. |
||
|
سرمای سخت نیز همانطور که نیرو های ناپلئون را از بین برد،نیروهای نازی را با مشکلات فراوانی روبرو کرد.حمله ناگهانی ژاپن به بندر پرل هاربر باعث شد تا المان علاوه بر شوروی با نیروهای تازه نفس امریکایی مبارزه کنند. در 15 آوریل بیانیه از پیشوا برای نیروهای آلمانی خوانده شد : "برلین در دست آلمان میماند ، وین آلمانی باقی خواهد ماند و اروپا هرگز به روس ها نخواهد رسید ، یک جامعه واحد تشکیل دهید نه فقط برای دفاع از میهن بلکه برای خانواده هایتان ، همسرانتان ، فرزندانتان و به عبارت دیگر آینده تان " شعار (برلین آلمانی باقی خواهد ماند ) بر دیواره های شهر رخ نمایی کرد بسیاری هنوز به هر نحوی باور داشتند که شهر میتواند حفظ شود درنهایت با کاهش قدرت نیروهای نازیسم و اس اس و با تمام فداکاریها و بکارگیری نوجوانان در روزهای اخر جنگ و شکست در اخرین نبرد یعنی نبرد برلین که از آن بعنوان خونبارترین نبرد تاریخ یاد میشود،رویای نازیسم و هیتلر به پایان میرسد. با اینحال فتح برلین گرچه لحظه ای باشکوهی در تاریخ شوروی محسوب میشود اما انها در این راه دست به تجاوزهای گسترده از جمله تجاوز به زنان المانی اقدام کردند که ظاهرا علت اینکار تلافی اقدامات المانیها در سرزمینهای شوروی بود. تجاوز و سواستفاده جنسی تقریبا در تمام جنگ‌های شناخته شده در طول تاریخ اتفاق افتاده است. اما یکی از گسترده‌ترین و وحشتناک‌ترین تجاوزات تاریخ، در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم و پس از اِشغال برلین توسط سربازان ارتش شوروی صورت گرفت. سرباز، اکنون تو دیگر در خاک آلمان هستی! ساعتِ انتقام فرا رسیده! به یاد بیاور روزی که آلمان‌ها در خاک روسیه هموطنانت را به رگبار بستند! با مجازات زنان و دخترانشان پاسخ جنایاتشان را بدهید و از کمونیسم و استالین دفاع کنید! اینها بخشی از گفته‌های فرماندهان ارشد ارتش سرخ شوروی به بیش از 80 هزار سرباز روسی بود که در نبرد ویستولا پیروز شده و اکنون آماده ورود به برلین بودند. ولادیمیر گلفاند، ستوان جوانی که در ارتش شوروی خدمت میکرد علیرغم ممنوعیت نگارش خاطرات در طول جنگ، مشاهدات خود را در دفترچه‌ای به ثبت میرساند. او به صراحت شرح میدهد که چگونه 24نفر از رفقایش به یک دختر جوان آلمانی تجاوز گروهی کرده‌اند! ولادیمیر که تماشاگر این صحنه بود مینویسد که دخترک با التماس از او تقاضای کمک میکرد! تقاضایی که هیچگاه پاسخ داده نشد! کورنلیوس رایان مینویسد: به زنان گفته شد در کلیساها پناه بگیرند. اما مگر روس‌ها به کلیسا اعتقاد داشتند! تمامی آن زنان در کلیسا، با صلیبی در دست در حالیکه فرزندانشان را از ترسِ زیاد در آغوش میفشردند، مورد تجاوز روس‌ها قرار گرفتند! حتی دختران 9 ساله! حتی زنان 80 ساله! این فقط یک تجاوز نبود! این نقشه‌ای بود برای له کردن غرور ملتی که روزی داعیه برتری بر جهان داشتند. |
||
|
به هرحال برخی تاریخ دانان بر این باورند که اگر هیتلر در بعضی از تصمیماتش بازنگری میکرد میتوانست برنده جنگ جهانی دوم باشد و به المان امکان سلطه برجهان را بدهد.اگر تصمیمات شتاب زده در حمله به شوروی تجدید نظر میکرد و بجای ان مناطق افریقایی را تصرف کرده بود و در عملیات شیر دریایی موفق به فتح بریتانیا شده بود نازیهای المان به قدرت بلامنازع دنیا بدل میشدند و درنتیجه خاورمیانه ،بخشهایی از اسیا و کل قاره افریقا را تحت کنترل میگرفتند.تاریخ میتوانست تغییر کند اگر هیتلر برنیمی از جهان مسلط می بود. هیچ قدرتی نمیتوانست با شبکه ارتباطی وسیع و ناوگان جت های نازی مقابله کند. پیش بینی میشد اگر جنگ جهانی دوم 5 سال دیرتر آغاز می شد حتی همه ارتشهای جهان با هم نمیتوانستند بر ارتش آلمان غلبه کنند . در سالهای پایانی جنگ سلاح های بسیار مدرنی توسط آلمان نازی طراحی گردید که اگر فرصت کافی برای تولید آن ها میبود میتوانست سرنوشت جنگ را تغییر دهد .اما انچه واقعا در تاریخ اتفاق افتاد این بود که هیتلر کشورهای دیگر را باهم متحد کرد تا به رهبری المان نازی پایان دهند. نویسنده مقاله : امین صانعی |
||
| رسانه مستقل و بزرگترین شبکه اجتماعی ورزشی |
© طرفداری رسانه مستقل و بزرگترین شبکه اجتماعی ورزشی
Persian
Nazism can be described as the most dangerous ideology of the twentieth century, an ideology that under Mussolini and Hitler was based, in the article’s formulation, on the destruction of the Jewish people by Hitler and the SS.
But what caused Adolf Hitler and his Germany to go from being contenders for the status of the world’s greatest power to a country that lay in ruins by the end of the war, while Hitler himself—once known everywhere—ordered his body to be burned after his suicide so that it would not become an object of posthumous mockery?
With enthusiasm and determination, and with the help of talented ministers such as Economics Minister Hjalmar Schacht, Hitler was able to transform Germany from an isolated and weakened country into a powerful state that surpassed others after the Treaty of Versailles. Through his policies, serious attention to military production, mobilisation of young people and price controls, unemployment fell substantially and inflation was contained. Schacht abandoned the gold standard, ensured low interest rates and used an enormous budget deficit to stabilise the economy, helping Germany escape the consequences of the Great Depression.
At first the Nazis, through lightning attacks, high morale and powerful air forces, captured Poland, Norway, France, territories in North Africa and the Balkans.
Gradually, however, the situation changed to their disadvantage. Hitler wanted to make peace with Britain but miscalculated. During the Battle of Dunkirk, for example, he prevented the destruction of 300,000 British and French soldiers in the hope of negotiations.
Hitler’s attack on the Soviet Union—Operation Barbarossa, one of the largest invasions in history—raises particular questions and can be regarded as an expression of reckless ambition. Hitler managed to capture Latvia, Lithuania, Belarus and Ukraine. Russian soldiers, however, unlike those in the West, fought to the death. When Hitler ordered the attack on the USSR, he was confident of success, but within a few months he ordered all his forces to assault Stalingrad. His generals objected, but Hitler would not listen to their reasoning.
A massive force under General von Paulus advanced on Stalingrad. The fall of the city would have been a major blow to the USSR, and Stalin ordered more and more soldiers to be sent there. Retreat could be punished by shooting. Despite Germany’s superiority in technology and weapons, Stalin had enormous numbers of soldiers who could form what the article calls a “wall of flesh.” For months ferocious fighting continued from street to street and house to house; nowhere in the city was safe. Neither Hitler nor Stalin, the article says, cared about the fate of individual soldiers—they simply issued orders and waged war. The German troops were encircled but forbidden to retreat. Commander von Paulus initially refused to surrender, but after seeing that no help was coming and that further resistance was pointless, he capitulated. This battle became a turning point in the war and marked the beginning of Hitler’s defeat.
Japan, meanwhile, did not want to attack the Soviet Union in order to ease Germany’s burden. The Japanese had their own reasons for avoiding war with the USSR—for example, they believed their economy should not bear responsibility for such a war and did not want to fight as a single army under the Nazi flag.
At the same time Stalin pursued a “scorched earth” strategy, so that as Nazi troops advanced they repeatedly encountered devastated territory stripped of resources.
The severe cold also inflicted serious losses on Hitler’s forces, and they faced many other problems. Japan’s sudden attack on Pearl Harbor meant that Germany had to contend not only with the Soviet Union but also with incoming American forces. On 15 April a statement by the Führer was read to German troops: “Berlin will remain in German hands, Vienna will remain German, and Europe will never pass to the Russians. Create a united community not only to defend the Fatherland, but also to defend your families, wives, children and, in other words, your future.”
The slogan “Berlin will remain German” appeared on walls throughout Germany. Many people still somehow believed that the city and the country could be saved.
As the power of Nazism and the SS diminished, despite sacrifices and the mobilisation of teenagers in the final days of the war, and with defeat in the bloody Battle of Berlin—described here as the largest battle in history—the dreams of Nazism and Hitler collapsed. Although the capture of Berlin is regarded as a glorious event in Soviet history, numerous crimes were also committed, including mass violence against German women, which was perceived as retaliation for German actions on Soviet territory.
Rape and sexual violence have occurred in almost every known war throughout human history. One of the largest and most horrific episodes, however, took place during the final days of the Second World War and the Soviet occupation of Berlin.
“Soldier, now you are in Germany! The hour of revenge has come! Remember how the Germans shelled your compatriots in Russia! Answer for their crimes—punish their women and daughters, defend communism and Stalin!” According to the article, these were the words of the senior command of the Soviet Red Army to more than 80,000 Russian soldiers who had won the battle on the Vistula and were preparing to enter Berlin.
Vladimir Gelfand, a young Red Army lieutenant, recorded his observations despite the ban on keeping diaries. He clearly describes one case in which twenty-four of his comrades raped a young German woman. Gelfand witnessed the event and writes that the girl begged him for help—a plea to which no one responded.
Cornelius Ryan wrote: “Women were told to seek refuge in churches. But did the Russians believe in the church? All those women in churches, holding crosses and embracing their children in fear, were raped by Russians! Even nine-year-old girls, even eighty-year-old women! This was not merely rape—it was a plan aimed at destroying the pride of a nation that had once aspired to world supremacy.”
Some historians believe that if Hitler had reconsidered a number of his decisions, he might have won the Second World War and given Germany the opportunity to dominate the world, including control over the Middle East, part of Asia and the African continent. It has been argued that if the war had begun five years later, even all the armies of the world combined might not have been able to defeat the German army. In the final years of the war Germany created advanced weapons that might have changed the course of the conflict if there had been enough time to manufacture them in sufficient quantities.
But Germany put an end to Nazism.
